Το τραγούδι της σκιάς

Γιάννης Αντιόχου

Αν ζητάς τη ζωή μου και στη δίνω ακόμη
να πιστεύεις σ’ αυτά τα μικρά μυστικά
Το κορμί που μοιράζω το ’χω κάνει συντρίμμι
ράκος δέρμα ραμμένο με χρυσή σβάστικα

Επιστρέφω σε σένα γιατί είσαι το τέλος
από πριν ξεχασμένος στο χαμό σου πετάς
Στο μετά που σε βρήκα δαγκωμένο στο χείλος
με ρωτάς αν θυμάμαι τα φιλιά μιας θεάς

Από είδωλα βλέπεις, τα ’χω κιόλας ρημάξει
ντύνομαι όμως τα χοντρά τους σκοινιά
Τρίλιες στην πόρτα, ζωή σ’ έχω χάσει
ας πεθάνω απόψε με αλκοόλης θηλιά

Σ’ αγαπώ και το ξέρεις, μα είσαι μόνο σκιά