ΑΚΟΜΑ ΕΙΝΑΙ

sangbleumagazine

Ακόμα είναι

Γιάννης Αντιόχου


Μέρες περάσαν δεκαοχτώ. Και σ’ έχω χάσει
στην άφωνη ερημιά μιας άλλης εξορίας.
Το τέλος έτσι διάβασα της ιστορίας•
Δυο ξένοι που ξεχάστηκαν στην ίδια στάση[…]
Ηλίας Λάγιος, Εσπερινό

Είναι/ μια τούφα της νύχτας/ που μπλέχτηκε στα δάχτυλα μου/ κι η σύρραξις των σωμάτων μας/ μία πρωία Δευτέρας

Είναι/ που θα λέγω την αλήθεια/ κι ας είναι ασύλληπτη/ στο πως δηλαδή/
σ’ αυτά τα/ μέσα έξω/ πάνω κάτω/ πίσω μπρος/ του σώματος/ και στο πως μαύρα μαλλιά/ σε προικίζουν με νήμα

Είναι/ Θεέ μου/ που κάποιο κλωστήριο συντηρώ/ υφαίνοντας σεντόνια/ και παλιώνοντάς τα

Είναι η νοτισμένη κάμαρα/ το στρώμα των άλλων/ οι παραισθήσεις μου/ οι σκιές σου/ η έλλειψη των γυαλικών/ το λίγο σου νερό

Είναι που σε έσκαψα/ σε σκάλισα/ σε φύτεψα/ – κι ήθελες κι αυτό το νάιλον του θερμοκηπίου/ να μαζέψεις τις θραύσεις μου/ ενάλιες αρχαιότητες/ σε σακούλες σκουπιδιών

Είναι που δε σε λυπήθηκα/ που δε σε χόρτασα/ αφού ούτε ο κόσμος ήξερε/ ούτε ο θεός θα σε βοηθούσε/ και θα σε σκότωνα

Είναι/ αυτό το ρίγος/ οι μηροί που σφίγγονται/ το δεξιά-αριστερά/ (αυτό δεν είναι πάντα)/ είναι όταν ανθίζει/ αυτό το αιματοκινούμενο σώμα σου/ είναι όταν καθελκύεται/ διάλεξε εσύ την κόλαση/ ανήκω στον παράδεισο

Είναι/ μια γεύση/ σα φύλλα λεύκας/ ας πω ευκαλύπτου/ μασώντάς τα να τραυλίζω/ να μην/ και δεν/ ποτέ/ ποτέ/ ποτέ/ πως αγαπάς/ πως αγαπώ/ τα φάσματά μας

Είναι/ και οι μικρές ώρες/ και η γλώσσα μας/ αυτή που σ’ ωριμάζει/ και τα δροσερά σου όνειρα/ και το αναφιλητό σου/ και τα θρυμματισμένα άκρά σου/ να μην/ βήμα/ ικεσία/ έναν σταυρό/ στον ιερό/ τον τράγο/ να δύνασαι

Είναι/ μια ολόκληρη ζωή/ αυτή η λάθος τοποθέτησις / αυτή η κραυγή σου/ γυρεύοντας στολίδια αιμάτινα/ και σκεύη οικιακά/ λαμπηδόνες νυκτός/ φωτάκια νυκτός/ φύρδην μίγδην στο τραγούδι σου/ άναψε διάολε ένα φωτάκι νυκτός/ να φέξει εντός/ να φέγγει εντός/ αυτός είναι ο χρόνος

Είναι/ μια πολύτιμη μαύρη πέτρα/ χωμένη βαθιά στο κομοδίνο/ και τα υπάρχοντά σου/ μια πόρτα της αβύσσου/ τα μαλλιά σου

Είναι/ τα στήθια σου/ η μια φορά/ το πρώτο εγχείρημα/ κι ο μικρός καταρράκτης του σαλονιού/ νερό/ νερό/ νερό/ για να διψά κανείς/ και σκύβοντας/ ας πω/ φύλλα ευκαλύπτου/ μασώντάς τα να τραυλίζω/ να μην/ και δεν/ ποτέ/ ποτέ/ ποτέ/ πως αγαπάς/ πως αγαπώ/ τα φάσματά μας

Είναι/ που μάτωσα/ αυτά τα μικρά στίγματα/ η πρώτη σου μετάγγιση/ πανδέκτης/ αλλά το rhesus/ θετικό/ και το ανακάλυψα/ καπνίζοντας στη μέση του κάστρου/ βιγλάτορας του Βυζαντίου σου

Είναι/ η ανάμιξις του αίματος/ οι πρώτοι θρόμβοι/ τα χρέη που μου φόρτωσες/ απ’ το παλιό το αίμα/ το αίμα/ το αίμα/ το αίμα/ στις ρόγες των δακτύλων μου/ στα ίχνη της ζωής μου

Είναι/ πρωί/ ένας γκρεμισμένος Θεός/ που δεν θα σε συγχωρέσει/ για τη χαμένη χρυσή προσωπίδα του/ μέχρι που λάλησε/ ένας ηλεκτρικός πετεινός/ η δύναμή σου

Ακόμα είναι/ δυο σταυροί/ τα μάρμαρα της εισόδου/ ένα σπασμένο φινιστρίνι/ κι ο φαληρικός μου όρμος/ αυτή η ευθεία της ζωής/ ακτίνα της αυγής/ μια φωταύγεια/ ένα ολομέταξο φουλάρι ημέρας/ θηλιά/ στενή λωρίδα/ ω ναι/ ένας άλλος κόσμος/ καθεδρικός/ και δικός σου.

Basic Velasquez, People Are Still Having Sex
Basic Velasquez, People Are Still Having Sex

1 Comment

Submit a comment